گفتم : اگر براى فرزندش پيشامدى كرد و برادر بزرگ و پسر كوچكى « 1 » از خود بر جاى نهاد ، كدام يك را امامِ خود قرار دهم ؟ فرمود : « فرزندش را » و سپس فرمود : « به همين ترتيب تا ابد » . گفتم : اگر او را نشناختم و جايش را ندانستم [ ، چه كنم ] ؟ فرمود : « مىگويى : " بار خدايا ! من پيرو حجّتِ باقىماندهء تو از فرزندانِ امام قبلى هستم " . همين ، برايت كافى است [ و رفع تكليف مىكند ] ، به خواست خدا » . « 2 » 217 . كمال الدين - به نقل از زراره - : امام صادق عليه السلام فرمود : « زمانى بر مردم فرا مىرسد كه امامشان از آنان غايب است » . گفتم : مردم در آن زمان ، چه كنند ؟ فرمود : « بر عقيدهء خويش ( امامت ) استوار بمانند تا برايشان آشكار گردد » . « 3 » 218 . كمال الدين - به نقل از عبد اللَّه بن سنان - : من و پدرم خدمت امام صادق عليه السلام رسيديم . ايشان فرمود : « چه مىكنيد آن گاه كه وضعى پيش آيد كه در آن ، نه امام هدايتگرى ببينيد و نه نشانه‌اى نمايان ، و از آن وضع ، تنها كسى به سلامت مىرَهَد كه چونان دعاى شخص در حال غرق شدن ، دعا كند ؟ ! » . پدرم گفت : هر گاه اين بلا بيايد ، چه كنيم ؟

--> ( 1 ) . يعنى : برادرش بزرگ‌تر از پسرش بود . ( 2 ) . الكافى : ج 1 ص 309 ح 7 ، كمال الدين : ص 416 ح 7 ، الإرشاد : ج 2 ص 218 ، بحار الأنوار : ج 25 ص 253 ح 11 . ( 3 ) . كمال الدين : ص 350 ح 44 ( با سند صحيح ) ، الغيبة ، نعمانى : ص 158 ح 2 ( به نقل از حارث بن مغيره ، با عبارت مشابه ) ، بحار الأنوار : ج 52 ص 149 ح 75 .